| Wij zijn | Onze mening | Onze aanpak! | De wet | Links | Contact |
Online archief "De grens is bereikt!"« Terug naar het overzichtLonink manoeuvreert zich in een lastige positie - ANALYSE Wachten duurt lang. Soms te lang. Maar hoe langer het duurt, hoe sterker het rechtsgevoel aan het verstand knaagt. In dat spanningsveld bevindt de Terneuzense burgemeester Jan Lonink zich in de kwestie Checkpoint. Lonink kondigde deze week straf aan, maar heeft zich daarmee in een moeilijke positie gemanoeuvreerd. Zijn actie is wel begrijpelijk. Negen maanden moet hij steeds weer verkopen dat hij niets kan doen zonder het onderzoeksrapport van het Openbaar Ministerie. Inwoners en raadsleden krijgen daardoor steeds meer het idee dat de coffeeshops een vrijbrief hebben om te doen en laten wat ze willen. En dat nu wil Lonink niet over zijn kant laten gaan. Tijd voor sancties dus, vindt de burgemeester, al pluist justitie nog steeds de administratie van de softdrugswinkel uit. Straffen is makkelijk gezegd, maar moeilijk gedaan. Want op welke gegevens kan Lonink zich baseren? Dat er in een nabijgelegen magazijn 92,2 kilo softdrugs is gevonden is puur een strafrechtelijke zaak. Met de vondst in de shop zelf is dat anders. Justitie gaf vorig jaar snel na de inval prijs dat zij in de shop 5,1 kilo softdrugs en 1600 voorgedraaide joints had gevonden. Een overschrijding van de gedoogvergunning met 4,6 kilo en een beetje dus. Checkpoint bestrijdt die cijfers. In de shop zou namelijk maar zeshonderd gram zijn aangetroffen, waarvan meer dan honderd gram verpakkingsmateriaal en showroomwiet. En ja, in een kantoor lag nog eens 2925 gram. Maar het kantoor hoort volgens Checkpoint niet bij de coffeeshopruimte en dus zou hier alleen een strafrechterlijke aanpak passen. Met andere woorden: de kantoorruimte heeft, net als het magazijn, niets met de gemeentelijke gedoogvergunning te maken. Van de door Checkpoint verlangde contra-expertise is het nooit gekomen; alle gevonden drugs zijn vernietigd. Cijfertjes, daar draait het om. Maar de burgemeester worstelt vooral met (politieke) druk. Vanuit zijn eigen positie, maar nog veel meer door de reacties van de bevolking. Die ergeren zich dagelijks aan een stoet Franse en Belgische autootjes van en naar het centrum. De vraag is welke straf hij, zonder juridische veroordeling, kan opleggen. Want stel dat Checkpoint uiteindelijk vrijuit gaat. Op eventuele waarschuwingen of boetes volgt ongetwijfeld hoongelach. Besluit Lonink tot een sluiting van maximaal een halfjaar, dan is direct de openbare orde in het geding. Overbuurman coffeeshop Miami kan onmogelijk alle klanten van Checkpoint opvangen. Als straatdealers dat nog maar ruiken, zijn de steegjes in de binnenstad in een mum van tijd weer hun domein. Tenzij een politiebataljon zich voor de duur van de sluiting in het centrum vestigt. Wat Lonink ook besluit, zijn gevoel (en dat van anderen) zal blijven knagen. Publicatiedatum : 09-02-2008 Bron : PZC « Terug naar het overzicht |
